Wat een heerlijke dagen hebben we weer gehad in Duitsland. Het was droog, een graadje of 10 en vermoeiend. Maar wel gezonde moeheid. We hebben een paar zwarte routes gelopen, indicatie stevig dus. Een zwarte route in Oostenrijk is natuurlijk wel ets anders dan in de Eifel maar toch. Er zaten venijnige stukken bij die dan ook kilometers aanhouden. Geen ge-klauter en ge-klim dus maar de conditie moet toch aardig wezen om ‘s avonds nog een poot te kunnen verzetten.
Over ge-klauter en ge-klim gesproken, bekijk de foto’s maar eens. Ook hier een kaalslag in de natuur door de storm die afgelopen week over Europa trok.
Al met al een paar heerlijke dagen. We hebben de km’s weer gemaakt en de buitenlucht opgesnoven. Het hotel was eenvoudig maar prima. Een overnachting voor 2 personen inclusief een uitstekend ontbijt kwam op de lieve som van 45 euro..
Kom vanavond beslist hier terug want de beloofde mededeling zal ik gaan plaatsen….
Morgen gaan Ike en ik een paar dagen naar onze Oosterburen. De bergschoenen gaan mee om een paar dagen heerlijk te gaan stappen. De heuvel training die dus gepland stond voor morgen werk ik daar wel af …. Weer gaan we naar de Eifel om lekker even uit te waaien. Geen nawee?n van de carnaval hoor maar dat was al bekend. Lekker de buitenlucht in, rugzak, broodjes, ham en kaas. Heerlijk, het wordt weer genieten!
Komend weekeinde zal ik jullie informeren over een priv? zaak. Normaal ben ik niet zo in om de was buiten de deur te hangen. Ditmaal doe ik dat bewust wel Er staan namelijk belangrijke en ingrijpende veranderingen in ons leven voor de deur. En daar kon ik jullie visie en raad best eens bij gebruiken. Tijdens de Duitse Dagen zullen Ike & ik dan ook in een ontspannen sfeer hier veel over brainen.
En uiteraard zal ik jullie weblogs weer gaan bezoeken maar het is nu even prioriteiten stellen.
Zo mag ik onze inspanningen wel noemen die wij in Duitsland hebben gedaan. Met schitterend weer hebben we de 1ste dag lekker ingelopen; een wandeling van 6km door de prachtige omgeving. Met het klim en klauterwerk zijn we een uurtje of 3 in de natuur geweest.

De 2de dag was de dag waarop wij de Jahrhundertweg wilden lopen. Een 20 km trip die prachtig is geweest.
Verse broodjes gehaald, de rugzakjes gevuld, poles op maat ingesteld, kaart bij de hand en gaan. Machtig mooi weer, schitterende herfsttaferelen, donkere bossages en een kleurrijke natuur. Wat kan een mens dan toch op een simpele manier heerlijk ontspannen. Dik 5 uur later waren we terug bij de startplaats. Zware kuiten en gespannen schenen! Die hebben de komende dagen even rust nodig. Nou, een dag dan..
Uiteraard mocht ook de inwendige mens weer lekker verwend worden. We zijn o.a. naar Hotel Perlenau geweest. Een hotel waar we vorig jaar hebben gelogeerd en heerlijk hebben gegeten en gedronken.
Kijk hier eens naar enkele foto’s die wij gemaakt hebben.
[tags] Jahrhundertweg, Perlenau, Monschau [/tags]
Het zit er weer op. We zijn weer terug in Nederland na een heerlijke vakantie in Duitsland en Oostenrijk. En wat hebben we genoten. Het weer was prachtig en heeft zeker niet ondergedaan voor de hitte alhier. Met de kap open vertrokken en met de kap open weer thuis gekomen. Met 2.000 km meer op de teller.? Op de bonnefooi dus vertrokken wat? uitstekend is bevallen.
Via Venlo zijn we over de Autobahn nr. 3 via Duisburg, Essen, Koln en Frankfurt richting Heidelberg gereden. Rond 12:15 kwamen we daar aan. Volgens planning want we wilden hier de lokale b-wegen nemen. Richting Pforzheim om in die omgeving een pension te vinden. In Ebhausen vinden we? Gasthof Waldhorn. ? 50,- voor 2, inclusief ontbijt. Na het avondeten hebben we het dorp onveilig willen maken maar dat lukte niet echt. Niks, nada, niemand op straat..
De volgende dag weer vroeg uit de veren en op naar de Titisee. Wat een belachelijke drukte daar zeg! Toeristisch als het maar zijn kan. Wegwezen hier en snel ook! Via allerlei kleinere dorpen, en een flink onweer,? zijn we
richting Bodensee gereden. Het is er bloedheet om 14:30. Rijdend met de kap open heb je een lekker zwoel windje. Maar sta je stil voor een stoplicht dan wordt je zowat gebraden. En maar water drinken, liter na liter..
Dan zien we links op een heuvel Gastehaus Edelwei?. Prachtig ding met een giga uitzicht over de Bodensee. En ja hoor, Zimmer Frei bij deze vriendelijke mensen. We zijn daar 2 nachten gebleven en hebben genoten van de gastvrijheid, het zwembadje in de ruige tuin, het smakelijke ontbijt, de prachtige wandeling in de omgeving en het heerlijke restaurant Seewirt. Wat hebben we daar heerlijk gegeten zeg. Voor ? 15,- een prima maaltijd met een lekkere Hefe Weizen of een wijntje!
Daarna richting Oostenrijk. Via Oberstdorf rijden we het Klein Walsertall in. Ike kende dit nog van 15 jaar geleden. Het bijzondere is dat je dit Oostenrijkse dal alleen kunt bereiken via Duitsland. Bij Mittelberg hebben we een zijweg genomen om lekker de rust op te zoeken bij een hotelletje of pension. Gasthof Alpenblick is het geworden en zijn er 4 nachten gebleven.
Wat een overweldigende omgeving. En wat een rust. Uiteraard hadden we onze wandeluitrusting bij want we wilden beslist om de Widderstein heen, de hoogste berg aldaar met een top rond de 2.500 meter.
Maar laten we rustig beginnen. We hebben een zeer gedetailleerde wandelkaart bij en zoeken een wandeling uit die niet te lang is. Het is ook een testcase voor mijn scheenbeen. Hoe zal deze zich houden? Als je het niet probeert dan weet je het
ook niet dus daar gaan we. Volgens onze info een loop van 1 uur. We zien wel en kunnen, als het goed gaat, de wandeling uitbreiden. Via Au?ere Wies door naar Innere Wies Alp en de Flucht Alp. Piece of cake en we besluiten door te lopen naar de Hinterwilden Alp op 1.777 meter. Het wordt onverwacht een zeer zware klim. En dan ook via een andere route weer dalen.
De geplande wandeling van 1 uur is er een van 4,5 uur geworden! Ok?, ingelopen zijn we nu wel voor de tocht van morgen om de Widderstein…dachten we…
Mijn scheenbeen heeft zich uitstekend gedragen die nacht en dus klaar maken voor het serieuzere werk. Hoewel, de route om de Widderstein staat gepland voor 4,5 uur dus wat dat betreft.. Om 08:00 uur opgestaan om eerst nog wat boodschappen te doen. Sportdrankjes, broodjes beleg en veel water zijn er in onze rugzakken gegaan. Want het beloofde weer een warme en zware tocht te worden.
Om 09:15 zijn we begonnen aan onze tocht. Het 1ste gedeelte is een gele wandeling. Makkelijk begaanbaar voor eenieder die in ieder geval wel bergschoenen aan heeft. Daarna komt het rode gedeelte. Dit is voor geoefende en goed uitgeruste wandelaars. Het gaat na de Berhards Genstel Alpe direct steil omhoog. Het is erg rotsig en sommige passages moeten middels een leuning van touw bedongen worden. Drijfnat van het zweet gaan we op richting de Obere Widdersteiner Alpe op 2009 meter.
We liggen mooi op tijdschema? en drinken? wat in de berghut. Het is inmiddels 13:45 uur en we gaan verder. We vervolgen onze route maar eigenlijk hadden we beiden iets dat het niet klopte. Het pad slingerde omlaag maar was nog steeds aangegeven met de kleuren van de route. Ook liepen er ver voor ons nog 2 mensen. Maar als we om de Widderstein heen moeten, waarom moeten we nu dan zo ver dalen?? We lopen verder naar beneden alwaar een weg loopt met een parkeerplaats. Dat is Duitsland! Shit!! We kijken omhoog en zien 300 meter boven? ons een 2de pad lopen. met wandelaars..
We hadden de verkeerde afslag! Daar boven moesten we zijn. Inmiddels waren we van het pad afgeweken om een sneller pad weer omhoog te vinden. Dus niet en ook het oude pad konden we niet meer traceren. Er zit maar een ding op en dat is recht omhoog klimmen, 300 meter, dik 30 graden en erg, erg steil.
Ieder voor zich want de ander helpen is er niet bij. Het is dermate steil dat een storing in je evenwicht of misstap je beneden doet belanden. Met handen en voeten, want de poles konden we niet gebruiken zijn we uiteindelijk weer boven geraakt. Een huzarenstukje wat ons 2 uur heeft gekost. Het begint te rommelen en de wolken kleuren donker. Na een steile en rotsige afdaling komen we om 17:30 uur aan bij de B?rgunth?tte op 1391 meter. Om 18:15 geraken we bij de auto en de regen zet nu goed door. Een kwartier later zijn we weer wij ons Gasthoff en gooien er 2 Hefe Weizen bier in. Man man, wat smaakt dat! Na een een douche en diner op het terras liggen we om 10:00 uur in bed. Wat een avontuur! En Ike met 4 blaren op haar voeten en ik een pijnloos scheenbeen!
De volgende dag rustig aan gedaan. Ike heeft de route voor de volgende dag uitgestippeld want we gaan weer een stuk terug richting Duitsland.? Wel willen we nog even naar de Breitachklamm. Een ongelooflijk natuurgeweld heeft daar plaatsgevonden. Een bergklamm is daar volledig ingestort.
Uiteindelijk hebben we nog 2 nachten doorgebracht aan de Neckar in Duitsland. In Eberbach vonden we Gasthaus Gr?ner Baum.? Zowat aan het water, maar wel met een doorgaande weg ertussen. Lekker gewandeld, gegeten en gedronken. Zelfs een zwembad hebben we daar opgezocht omdat het erg warm was. De terugreis naar huis verliep verder prima al hebben we wel een poosje de kap dicht gehad.
[tags] Widderstein, Breitachklamm [/tags]