Ook hier een jaaroverzicht net zoals bij vele andere hardlopende webloggers het geval zal zijn. Het is toch wel leuk, zeker ook voor mijzelf, om eens terug te kijken wat er allemaal weer gebeurd is het afgelopen jaar.

2010, bijna..
Een enerverend jaar was het in ieder geval! Plannen genoeg in ieder geval. Zowel zakelijk als privé weer voldoende uitdaging! Maar laat ik vooral de hardloop activiteiten benadrukken.
Hét plan was om mijn 1ste Marathon te lopen én de ROPArun. Goed, nu even chronologisch.
JANUARI
Niets bijzonders deze maand. Gewoon trainen en volop in het schema voor de Marathon van Utrecht.
FEBRUARI
Bijna traditioneel staat ieder jaar Schoorl op de kalender. Deze keer echter voor het eerst de 30 km. Door velen gelopen ter voorbereiding op de voorjaarsmarathons. Zo ook wij. Maria en ik lopen een prima race in een gezellige ontspannen sfeer en temidden van vele weblogers. Het was weer feest!

De laatste meters van de 30 km
MAART
Tiny had de voor herhaling vatbaar weblog training georganiseerd. Ook deze loop in het teken van de marathons van Rotterdam en Utrecht. Maar bovenal de gezelligheid en saamhorigheid maakte deze dag tot een ongekend succes!

Gezellig zo met z'n allen!
Ook bijna traditioneel de 1/2 Marathon van St. Anthonis. En wat voor een! Mijn PR aan diggelen met een tijd van 01:46:10! Wow, dit smaakte naar meer! De trainingen voor de Marathon van Utrecht werpen hier de vruchten af.

Op weg naar een PR!
En dan de 1/2 Marathon van Weert. Wat een kraker was dat zeg! Met Maurice als haas gingen we in een perfect gelopen race naar wéér een nieuw PR op de halve! Deze keer 01:43:33! Wéér 3 minuten eraf…….
APRIL
Deze maand moet het gebeuren! Op 13 april stond de Marathon van Utrecht op de kalender. Een week ervoor hebben we al sfeer kunnen proeven in Rotterdam waar Tiny zijn Marathon liep.
Een gedenkwaardige dag de 13de. Mijn 1ste Marathon! Voorbereidingen allemaal prima gegaan zonder noemenswaardige problemen. D-Day! Nú moest het gebeuren. Een tijd onder de 4 uur zat er in gezien de voorbereidingen.

De plak! En Ike, bedankt voor je steun! Dikke kus!
Helaas pakte het anders uit. 4:23:23 was mijn eindtijd. Bij 25 km het al helemaal te hebben gehad, zijn de laatste 17 km een slijtageslag voor mij geweest. Maar wél over de finish en dat is wat telde, al was het al de volgende dag voor dat besef er was….Dit doen we nog eens een keer over….
MEI
Na bijgekomen te zijn van de Utrecht Marathon, was het eind mei tijd voor de ROPArun. Met Pinksteren van Parijs naar Rotterdam, dik 500 km, van zaterdag tot en met maandag, non-stop.
Team 238RTZN was tóp! Wat een sfeer en wat een evenement zeg. Vele weblogers hebben met een team deze afstand afgelegd en met allemaal dezelfde eindconclusie: dit moet je als loper hebben meergemaakt!!

Op de Coolsingel na dik 500 km..
En ik máákte het mee! De Coolsingel op, een mensen massa van heb ik me jou daar. Geweldig! Dit smaakt naar meer dus volgend jaar weer!
JUNI
Wéér zo’n evenement wat zijn weerga niet kent. De 12 uurs Estafetteloop in Den Haag. Mega gezellig, en wat een pracht dag hebben we weer gehad. Dit jaar met 3 teams van webloggers aan de start.
Rondjes van 1.850 meter lopen en afgelost worden door een van je team genoten. En dat 12 uur lang. 28 km heb ik persoonlijk met deze intervallen aan het team resultaat bijgedragen. Best heftig hoor.

Driemtiem II
Tja, en dit jaar geen Vaals-Venlo. Ook zo’n loop die je meegemaakt moet hebben. Helaas, i.v.m. een abces in mijn keel heb ik op het laatste moment af moeten haken.

Daar lig je dan in het ziekenhuis..
Erg jammer maar de gezondheid liet het niet toe. Een vervelende kwaal die ook nog tot ziekenhuisopname heeft geleid. Conclusie? de amandelen gaan eruit en wel héél snel. Dag plannen voor de Marathon van Eindhoven in oktober..
JULI / AUGUSTUS
Uiteraard hebben we getraind maar op een laag pitje. De maanden stonden in het teken van onze ((werk)vakantie naar Lombok. Het was genieten en zakelijk een succes. Hardlopen heb ik niet veel gedaan.
SEPTEMBER
Net een dag of 5 terug na 5 weken Lombok en de Tilburg Ten Miles stonden voor de deur. Met weinig traininguren zou ik er een duurloop van maken en niet voor een tijd te gaan. Een prima loopje en nog een redelijke tijd neergezet ook.
De dag erna was het tijd voor mijn ziekenhuisopname. De amandelen zouden operatief verwijdert worden. Nou, dát heb ik geweten. Géén aanrader maar soms noodzakelijk kwaad. Ik hoor de arts nog zeggen: “met een dag of 10 gaat het echt stukken beter en na 14 dagen kunt u weer sporten en mag u aan het werk”. Niet dus. Al met al heeft het wéken geduurd voordat ik weer normaal kon eten en drinken.

IJsjes en nog eens ijsjes...
OKTOBER
Dus ook geen Marathon van Eindhoven. Rustig herstellen en de trainingen weer oppakken. Al die troep uit je lichaam zien te krijgen. En dat dát lang duurt is mij nu wel duidelijk.

Koen en Björn staan er niet op
Eind oktober dan de Weblogloop in Groesbeek, georganiseerd door Koen. Wat een mooie omgeving is daar. Jaqueline, Falco, Petra, Kees, Koen, Maarten en Björn waren aanwezig en hebben heerlijke km’s gemaakt door de wonderschone natuur. Ook deze is voor herhaling vatbaar…
NOVEMBER
Traditioneel zou ik bijna zeggen. De Valkenloop in Valkenswaard. Deze keer reisde ik alleen af. Maar aldaar zou ik Maurice treffen en met hem en een paar andere lopers de 21,1 km slechten. Voor mij eigenlijk weer een 1ste test hoe de vlag er conditioneel bij hing.
Het zat wel snor. Met een strak tempo van 5’05 min/km kwam ik in 01:46:52 over de streep. Redelijk makkelijk gelopen en voor mij het teken dat mijn PR van 01:43:33 scherper gesteld kan worden.
Wat moet ik van de Zevenheuvelenloop zeggen. Een pracht wedstrijd waar ik een PR zou lopen van 1:13:32. Samen met Tiny, Harrie, Maria, Ronnie, Frank, Frans, Victor, Theo, Ria, Jos, Danielle, en Maurice hebben we een pracht dag beleefd.
Deze keer waren Tiny en ik de haas bij de 30 km Tis voor Niks Geldrop. Veerle, Julie en Katrien zouden wij begeleiden op de 30 km.
In tempo 6’00 min/km gingen we van start en kwamen ermee over de streep in iets meer dan 3 uur. Er deden een groot aantal webloggers aan de wedstrijd mee: Ronald, Hans, Monique, Petra, M@urice, Leo, Martin, Richard, Koen, Katrien, Julie, Veerle, John en Ans, Erik etc aan de start was het weer een ware weblog loop!

Een paar van de bekende deelnemers
En dan nog even dit: 2 minuten gratis winkelen bij een supermarkt bij ons in Uden. Lachen gieren brullen! Bekijk het hilarische filmpje nog eens!
DECEMBER
Nog niet helemaal voorbij maar een maand die hardlopend anders verloopt dan gepland. Deze maand de start van het 18 weeks Marathon schema voor de Marathon van Rotterdam op 11 april 2010.
Op de agenda stonden de beruchte Mescherberg loop én 3de Kerstdagloop. Beiden heb ik niet gelopen. De laatste was afgelast door de sneeuwval van de afgelopen dagen. De Mescherbergloop zou ik niet eens kunnen bereiken om dezelfde reden.
Dan maar in de omgeving een paar duurlopen plannen. Zoals deze afgelopen donderdag en deze op 3de kerstdag. de meters maken we dus toch wel.
En we hébben de meters gemaakt ondanks de zomerperiode en het ziekenhuis. Tel er nog 16 km bij op voor de Sylvesterloop in Middelrode de 31ste december:

2010
Een uitdagend jaar gaan we weer tegemoet. Dat roepen we ook op ons zelf af. Mijn 2de marathon staat gepland, die van Rotterdam op 11 april. Spannend want ik wil beter presteren dan Utrecht afgelopen jaar.
Ook mijn 2de ROPArun met Team238 RTZN staat op de agenda. Ik heb er zin in! Wat een mooie vooruitzichten, toch?
Ik wens iedereen een blessurevrij 2010, véél loopplezier en vooral fun!

Jullie ook al hersteld?
Nu wij lekker in Tunesië zitten kunnen jullie eens overdenken of het herstelprogramma zoals hieronder vernoemd, ook in lijn ligt met jullie recuperatie na een Marathon.
Ik heb dat al gedaan en ik zeg, na een Marathon 2 weken naar de zon! Gekkenwerk natuurlijk maar als je in de gelegenheid bent, doen! Hoewel je ook daar kunt hardlopen, is de dwang wat minder en heb je meer het gevoel dat je de rust wel verdiend hebt.
“Door het lopen van een marathon pleeg je een flinke aanslag op je lichaam. Het is dus erg belangrijk om na een marathon goed en gezond te herstellen, zodat je weer fit wordt”. Dit schreef Omroep Brabant een paar weken geleden.
Open deur natuurlijk maar toch een interessant stuk, dus lees even mee en laat je eens horen:
Week 1
Het advies voor de eerste week na de marathon is simpel: Doe helemaal niets, ook niet rustig joggen of iets dergelijks. Uit onderzoek is gebleken dat volledige rust het beste is voor het herstel van de spieren.Week 2
In de tweede week na de marathon kun je beginnen met wat rustig lopen. Tien dagen na de marathon kan de eerste tempotraining gepland worden. Die bevordert de conditie, zonder de spieren te veel te belasten. Een goede warming-up is erg belangrijk. Vervolgens loop je twintig minuten in een tempo dat dertien seconden per kilometer sneller is dan je marathontempo. Daarna sluit je af met een cooling-down. Deze training herhaal je op dag veertien na de marathon. De andere dagen loop je rustig, of zelfs één of twee dagen helemaal niet.Week 3
In week drie kun je weer beginnen met lange intervaltrainingen. Op dinsdag loop je enkele 1200 meters, dertig seconden per kilometer sneller dan je marathontempo. Op vrijdag doe je hetzelfde, maar dan over 1500 meter. Naast deze trainingen kun je nog wat rustig lopen.Week 4
In de laatste week van het programma begin je met het herstel van de basissnelheid. Twee keer per week (niet achter elkaar) loop je acht tot twaalf maal 200 meter. Het tempo moet iets hoger liggen dan je wedstrijdtempo van de vijf kilometer. Een uitgebreide warming-up en cooling-down is ook erg belangrijk. Loop tussen de 200 meters door enkele minuten in een rustig tempo. De andere dagen van de week week doe je weer rustig aan.Na dit herstelprogramma ben je klaar om je trainingsomvang verder uit te breiden, met ongeveer vijf tot tien procent per week.
Ik kan je vertellen dat ik hier en daar wel wat anders heb gedaan dan wat men hier voorschrijft. Wat te denken van een herstelloopje of lekker fietsen in de 1ste week?
Hoe pakken jullie dat aan? Ik heb net mijn 1ste achter de rug dus uit ervaring kan ik niet spreken.
Tags: Utrecht Marathon

De spieren eens extra strekken
Donderdagochtend alweer. Met 2de paasdag op maandag is het helemaal een korte week. Althans zo lijkt het. Maar een lange week als ik kijk naar mijn herstel. Ik voel na de zware inspanning de spieren en gewrichten nog maar het gaat met de dag beter.
De reacties die ik van jullie heb mogen ontvangen hebben me goed gedaan! Graag wil ik iedereen dan ook hartelijk danken voor de geweldige support! Ongekend het aantal reacties wat er op het marathon bericht geplaatst zijn. Geweldig, er is enorm meegeleefd en daar heb ik enorm van genoten. En eigenlijk nog!
Gewoon tijd om te herstellen dus. Maar hoe doe je dat? Dat zal voor ieder iets persoonlijks zijn maar ik heb bijvoorbeeld nog geen meter gelopen. Géén herstelloopjes maar rustig wat fietsen. Ik moest er overigens ook niet aan dénken om de loopschoenen weer aan te doen. Nee, het is goed zo, zaterdag ga ik weer trainen.
Ik ga er in ieder geval voor zorgen 200% fit te zijn voor Pinksteren want dan staat de ROPArun met Team238 RTZN op het programma . Ook dat wordt een slijtageslag van jewelste dus een goede voorbereiding is een must.
Verder is de loopagenda aardig leeg. De 12 uurs Estafette bij Haagatletiek staat er nog in juni en that’s it. Alle tijd dus om na te denken hoe het wedstrijdprogramma er na juni uit zal gaan zien. Ik heb al wel wat in gedachten, jullie ook? Laat maar horen!
Tags: Training, Utrecht Marathon
24 uur later en tijd om een verslag te schrijven over mijn 1ste Marathon. Die van Utrecht gisteren. Nu het gevoel een plaats heeft gekregen kan ik een objectiever oordeel geven over De Afstand der Afstanden.

Weblogende Marathon lopers
Laat ik beginnen met het feit dat ik trots ben op wat ik gisteren heb gepresteerd! Eindelijk heb ik hem kunnen lopen en ben over de finish gekomen. Wat een onvergetelijke dag de 13de april. De 1ste marathon! Dát nemen ze mij nooit meer af en gaat de aanalen (pardon??) in.
Samen met Maria, haar man Toon, dochter Karin en Ike om 08:00 uur richting Utrecht. Eindelijk, het is zover. Daar waar we maanden voor getraind hebben staat op het punt te gebeuren. Nog een paar uurtjes. Kletsend en wel kwamen we een uurtje later in Utrecht aan. De Jaarbeurs in waar we ons zouden melden bij de stand van RunningRonald. Maar eerst de startnummers!
Na wat handen geschud te hebben ga ik met de andere webloggers op de foto. Vaste prik als we elkaar ergens ontmoeten. Tijd nu om het nummer op de shirts te spelden, te plassen, warm te gaan lopen en wachten op het startschot.
De temperatuur begon al aardig op te lopen toen we in het startvak stonden. Maria voor mij in een ander vak, zij heeft een licentie. Hans, mijn geplande Haas was er helaas niet bij i.v.m. een kuitblessure. Beterschap Hans, ik ga het zonder jou flikken! 11:30 uur, de knal en de meute komt in beweging. Ike krijgt mij letterlijk in het vizier en legt het op video vast.
De 1ste 5 km gaan relaxed. Tempo 5’30 min/km. Alles voelt goed. Over 4 uur moet ik de gouden medaille om mijn nek hebben hangen. De 10 km kom ik door in 54:26. Keurig, tempo gemiddeld op 5″28 min/km. Strak!

Alles nog koek en ei..
In een groepje van een mannetje of 6 leggen we de km af. 15 km punt: 01:21:34. Tempo 05:27 min/km. Onderweg zie ik Harry, Sjan en Ruud langs de kant van de weg. Geweldig gevoel dat ze op 2de Paasdag hiér staan. Klasse!!
Het klinkt eentonig maar de 20 km passeren we: 01:49:09, tempo 5’30 min/km. Een te verwaarlozen verval. Wat ik wél merk is dat mijn hartslag aardig omhoog kruipt. gemiddeld ligt deze nu op 173 ofwel 94% van mijn max. Ai, dát is te hoog. 174 slagen is mijn drempel, daarboven ga ik de verzuring in. Wat is het? De warmte, het wat drukkende weer…?
Rond de 25 km stapt Jeroen bij ons in. Hij is erg welkom want ik begin het zwaar te krijgen. De afgelopen 5 km gingen dan ook in tempo 5’50 min/km. Het parcours is vreselijk saai. 4 keer hetzelfde punt passeren langs een ellelange weg is niet leuk. Mijn benen worden steeds zwaarder, mijn sok zit dubbel, en ik heb dorst. Ik stop even, fatsoeneer mijn sok, drink en ga verder. De Wedstrijd is dus begonnen…

Maria op 29 km punt
Met Jeroen ga ik op naar het Webloggerssteunpunt, rond km 29. Ik heb het zwaar. Benen die volgelopen zijn met een substantie die zwaarder is als lood, gelletjes die niet lijken te helpen; arme ik. De hele club staat me op te wachten. Monique, Gert, Tiny, Sjan, Harrie, Ike, Toon, Ruud etc. Het doet me goed ze te zien. Maria is dit punt minuten geleden gepasseerd. Na een reep en na wat gedronken te hebben vertrek ik voor de laatste 13 km.
Kilometerpunt 30 passeer ik in 02:52:23. Ai, de rustpauzes beginnen nu stevig in de tijd te hakken. De laatste 5 km gingen in 6″49 min/km. Het wordt nu serieus zwaar. Ik herinner me de woorden dat als je de 35 km redelijk doorkomt de laatste 7 te doen moeten zijn. Nee dus! Hartslag 181! De hamer is er niet zo maar een maar van Flintstone BamBam geleend; ongenadig zwaar en hard wordt ik getroffen…nog maar 12 km te gaan…appeltje eitje!
Wéér die lange weg langs het water, omdraaien om een pion en weer terug, brugje over en aan de ander kant terug….Er komt geen eind aan. Ik neem steeds vaker een korte wandelpauze. Het is warm, erg warm. De pacers die lopen op een tijd van 4 uur passeren mij. Aanhaken Ron! Ja, 50 meter, langer kon ik niet. Ik pas mijn strategie nu dan ook aan. De tijd kan mij niet meer bommen, ik moet over de streep zien te komen.

Do I have to say more?
Ik heb 34:04 minuten gedaan over de laatste 5 km, van 30-35 km dus. De bemoedigende woorden langs de kant van de weg raken me niet meer. Ze kúnnen mij niet oppeppen, ik moet het alleen doen. En ik deed het al 7 km helemaal alleen. Het is ongekend zwaar maar het feit dat ik toch makkelijk kon schakelen tussen strategie I (binnen 4 uur) en strategie II, (het uitlopen) geeft me weer wat power. Al is het dan niet echt veel, ik weet nu dat ik over de streep kom, en dat telt.
Rond de 40 km mengen zich ook de 1/2 marathon lopers. Ik kijk nog of ik Maarten, Rinus, of M@urice zie maar nee. Waarschijnlijk zijn zij al binnen. Door een haag van mensen leg ik de laatste meters af. Richard en Pasje spotten mij, even daarna zie ik Ike, Toon, Harrie en Sjan. Nu het bochtje om en ik ben er! Tijd 04:23:23 volgens mijn Garmin.
Yes!! Ingetogen blij ben ik. Blij dat ik er ben. Minder blij met de tijd. Maria heeft een fantastisch tijd van 03:46 nog wat gelopen! Top gelopen meid!! En zéér bedankt voor je support en het genot om met je de voorbereiding te hebben mogen doen. Ook jullie, Tiny, Harrie, Jeroen en niet te vergeten mijn vrouw Ike, hartstikke bedankt!

De plak! En Ike, bedankt voor je steun! Dikke kus!
Nu, 24 uur later interesseert de tijd mij niet meer. Ik heb het gehaald in een voor mij zware marathon. Wat kan zo’n wedstrijd hard toeslaan. De wedstrijd passeert nog steeds de revue: ben ik te snel van start gegaan, had ik dit, had ik dat. En dat is goed maar mag de blijdschap niet verdrukken.
Of er een volgende Marathon gelopen wordt door mij? Wat denk je zélf…..;-)) Klik voor meer foto’s en video.
Tags: Utrecht Marathon, Wedstrijden