18 Feb 10 Voldoende hersteld
Pfff, de week zit er al weer bijna op. Zeker de hardloop week want met zaterdag nog een baantraining is het gedaan. Conclusie die ik nu al kan trekken: ik ben voldoende hersteld van de 30 km afgelopen zondag en raak steeds beter in vorm. Vasthouden nu.
Afgelopen maandag hebben we nog herstelloop van één uur gedaan en woensdag een duurloop met 3 versnellingen ingebouwd. Het ging makkelijk en duidelijk is te zien is dat mijn hartslag met de week naar beneden gaat: conditie gaat dus verder vooruit!
Vandaag stond er een lange duurloop op het schema. 02:50:00 dus we naderen de 3 uurs grens! Heerlijk over de Maashorst met Harrie, nog een Harrie, Tiny en Els. Maria was er niet want die had voor een paar dagen de latten ondergebonden in Duitsland.
Daar de loop van vandaag een groot gedeelte van het parcours van de weblogloop op 28 februari en de Be More Ultra Tour beslaat, leek het mij leuk jullie daar alvast een voorproefje van te geven.
Klik op de gele pijl om de tour te starten. Daarna zie je onderstaand menu.
Pas de snelheid aan als je wil
Ik wil alvast al diegene die in Apeldoorn de Marathon gaan lopen heel veel succes wensen! Dat jullie trainingsarbeid vruchten af mag werpen en dat de PR mij om de oren vliegen!
15 Feb 10 30 km Schoorl
Tjonge jonge, wat een weekend hebben wij achter de rug! Wij ja, want Ike en ik hebben lekker 3 dagen in Schoorl vertoeft. Natuurlijk ook om er 30 km hardlopen te slechten maar bovenal omdat wij op Valentijnsdag 10 jaar getrouwd waren.
Wat een schitterend evenement!
Zaterdagochtend op naar Utrecht waar we eerst een beurs hebben bezocht. Daar waren we snel klaar al zeggen we het zelf en zijn toen richting Marken gereden. We wilde daar nog even het kruiend ijs zien.
Tegen 16:00 uur arriveren we in Schoorl. Een dorp dit weekend overspoeld zou raken van de hardlopers. En uiteraard van de webloggers want dat lijkt wel haast traditie. In tegenstelling tot veel webloggers die een huisje hadden gehuurd, hadden wij een kamer in Hotel de Viersprong. Prima hotelletje en ook hier veel hardlopers.
Zaterdagavond, pasta avond! ROPArun team RTZN, óns team, had deze maaltijd georganiseerd. Opbrengst gaat uiteraard naar de ROPArun. Een 20 tal webloggers hebben zich er de pasta van Raymond & Co. prima laten smaken. Johan, Claudia, Ines, Raymond, Hans, ik noem er even een paar. Wijntje erbij, koffie en vooral veel gezelligheid. Een prima bodem was gelegd voor een prima prestatie op zondag.
Zondagmorgen vroeg eruit. Voor mij niets nieuws maar Ike mag graag lekker even uitslapen. Vandaag dus onze trouwdag en Ron gaat hardlopen. Mmm, er zijn mensen die hier een andere mening over hebben en misschien hebben ze ook wel gelijk…
Na het ontbijt op naar de start. Het was koud en het sneeuwde licht. Welke kleding, hoe zou het parcours zijn, kon het voorgenomen tempo wel gelopen worden, etc. Vragen vragen en nog eens vragen.
Ik had mij voorgenomen om op 5’20 min/km weg te gaan. Als ik dat vol zou houden zou ik in 02:40:00 uur over de finish komen. Een verbetering van dik 8 minuten vergeleken met vorig jaar. Te ambitieus? Weet niet. Ik voel me goed en zoals Tiny wel eens zegt ” als je de lat niet hoog legt, spring je hem er ook niet af “. Tja, een waarheid als een koe…
Het schitterende parcours!
Raymond, ofwel “Vossie” voor intimie, zou met mij meelopen op dat tempo. Ook Richard trouwens maar die heb ik niet meer bij de start gezien. Esther van Duynhoven spraken we ook nog in het startvak maar verdween ook weer snel na het startschot..
Knal en weg zijn we. 30 km hardlopen voor de boeg. Ben benieuwd naar het parcours en of ik mijn doelstelling zou kunnen handhaven. Het liep gesmeerd. De 1ste 5 km gingen in tempo 5’19 min/km. Keurig volgens schema. Eenmaal wat warm gedraaid gingen de 2de 5 km in 5’16. dat betekende een 10km tijd van 52:56.
Bijna over de streep..
Het was genieten. Het gemak waarmee Raymond en ik de km achter ons lieten was groot. Op naar de 15 km en daarmee dus halverwege. Deze 5km gingen in 5’06 min/km. Oeps, dat is 14 seconden onde de beoogde 5’20. Gaan we te hard of voelen we ons zo goed? Vooralsnog maar gewoon doorlopen…
Bij km 18 gingen de 1/2 Marathon lopers linksaf terwijl wij als 30 km lopers rechtsaf gingen voor een extra lus. Het was er glad en erg opletten waar te lopen. Het zal je maar gebeuren zeg, een uitglijder. Aan de tijd was het niet te merken want de volgende 5 km gingen ook in 5’06. 20 km doorkomst 01:43: 56. Nog 10 te gaan..
Nog 10 km dus..
Het tempo werd nu wat wisselender. Het schommelde niet veel maar onregelmatiger. Dat zal ongetwijfeld aan het parcours gelegen hebben maar ook aan mijn haas. Jawel, een dame van Loopgroep Rosmalen heeft kilometers voor ons gelopen. En zij begon onregelmatig te lopen, of moet ik zeggen, verhoogde het tempo? Feit was dat we nóg sneller gingen. Km van 5’02 en 5’05. Pff, dit gaat té hard en zal mij gaan opbreken. Je voelt dat gewoon…
De 25 km passeerden we in 2:09:31, een gemiddelde van toch nog 5’07 min/km. Ik kreeg het wat lastiger en moest uitkijken. Ondertussen kwamen Claudia en Richard ons voorbij waarbij ik Raymond aangaf hen maar te volgen. Hij had nog genoeg over zo te zien en het zou zonde voor zijn eindtijd zijn als hij bij mij zou blijven.
De laatste 5 breken aan
De volgende 3 km liep ik moeizaam. het tempo zakte soms naa 5’27. Kom op Ron, vermaande ik mijzelf, laat deze mooie loop je niet door de vingers glippen. Ik wist me te herpakken met nog 2 km te gaan. Km 29 ging in 5’00 en km 30 in 4’55!
Wow, wat een tijd zou dit worden. Ik hoorde Ike roepen en mij aanmoedigen in de laatste bocht. Uiteindelijk kwam ik over de streep in 02:36:28! Een verbetering met vorig jaar van 12 minuten! Blij, ja dat was ik. Ike had 2 prachtige rozen gekocht en met een dikke kus feliciteerde ze mij.
Het was zelfs iets meer dan 30 km
Na de finish zag ik Richard, Claudia en Raymond. Tijd van hen 02:35:49. Top!
Na de euforie naar de Klimduin waar we gezellig met elkaar hebben nagepraat. Claudia gaf ons voor onze trouwdag namens ons ROPArun team nog een leuk kadootje in de vorm van 2 kleine flesjes champagne! Ik wil iedereen daarvoor hartelijk danken!
De avond was voor Ike en mij. We hadden een uitstekend restaurant uitgezocht. De Herberg in Schoorl heeft ons die avond voortreffelijk verwend met allerlei culinaire hoogstandjes. Genieten van de bovenste plank!
Tags: Schoorl, Wedstrijden
12 Feb 10 Pittige week
De week zit er nog niet op maar ik kan nu al zeggen dat het een pittige week was. Hard getraind en serieus stil gestaan bij het leven en wat er daarna komt…
Maandag zoals gebruikelijk de duurloop alleen nu niet met de avond groep. Nee, ‘s avonds was ik bezet en heb overdag de tijd kunnen vinden voor een herstel loop na de cross van afgelopen zondag.
.................................
Woensdag was helemaal een dag. ‘s ochtends naar de begrafenis van Jos, onze collega recreant loper geweest. Dat gaat niet in je koude kleren zitten zeg! Ik vond het een zéér indrukwekkende begrafenis.
Het was erg druk wat al genoeg zegt over de geliefdheid van “onze” Jos. Ook veel lopers van onze atletiek vereniging De Keien. Het was een mooi en waardig afscheid waar ook 2 lopers een woordje hebben gesproken. Chapeau, niemand had het beter kunnen verwoorden.
En wat kun je beter doen om je hoofd leeg te maken na zo’n emotionele gebeurtenis dan een rondje rennen. Nou, dat heb ik ook gedaan! Toen ik de voordeur achter me dicht trok veranderde ik in een ongeleid projectiel!
Hoezo schema? Onbewust nam ik de snelle benen. Voor dat ik het wist wilde ik mijn tempo aanpassen want er moest een uur gelopen worden met 3 x 10 een versnelling naar marathon tempo. Dat ligt bij mij rond de 5’30 min/km.
Hoezo 6'00 min/km..
Volgens mij hoef ik niets meer toe te voegen aan deze tempoloop die volledig uit de hand was gelopen.
En toen was het donderdag. Sneeuw, glad en een duurloop van 160 minuten op het programma. Dat beloofde weer wat. De fietspaden en wegen waren zowat onbegaanbaar, de bossen is lastig lopen met bevroren bodem waarop een poederlaag sneeuw. Enfin, we zien het wel.
Ik naar Harrie. Rijd ik zijn straat in, ligt daar een auto in de sloot. Niemand te zien dus ernstig zal het wel niet zijn. 100 meter verderop komen Harrie, Tiny, Maria en gastloopster Els er al aan gelopen. Hoezo? Ik ben toch op tijd? Nog ging er geen belletje rinkelen. Raampje open en Tiny verteld mij dat Els met haar auto van de weg was geraakt. Kwartje viel erg laat Ron!
Met enige vertraging dus aan de duurloop begonnen. Het was lastig een begaanbaar parcours te vinden maar uiteindelijk hebben we 160 minuten, ofwel 25,61 km gelopen. Prima generale voor Schoorl zou ik zeggen!
