Man man, wat een dag zeg! Wie gaat er nu met deze temperaturen een rondje van 15 km lopen in wedstrijdtempo ? Ik dus, met nog 3.000 anderen..
12:00 uur staat Hans voor de deur. Op naar Den Bosch maar eerst nog Tiny ophalen. Het is al aardig warm en eenmaal uit de auto in Den Bosch wordt al snel duidelijk dat dit geen wedstrijd wordt waar het onderste uit de kan gehaald gaat worden.
Gezelligheid troef daar in Den Bosch! Al snel zien we dat de start enigzins aangepast is t.o.v. vorig jaar. Beter zo lijkt me. Na het startnummer opgehaald te hebben de boel maar eens verkennen en warm lopen. Snel zien we een aantal bekenden. Frans, Bert en M@urice hebben er ook zin in maar de warmte is een vraagteken. Maar dat is het voor iedereen natuurlijk.
Het is inderdaad warm. Ik loop al snel helemaal leeg, niets vreemd overigens voor mij met enige inspanning bij dit weer. De stap naar de start. 14:00 uur en off we go. Tempo ligt direct onder de 5’00 min/km. Vasthouden en kijken hoe het gaat. Het gaat prima, eigenlijk volgens het schema wat ik in mijn hoofd heb. Lekker doorlopen en kijken hoe we de 1ste 5 km doorkomen. Dat gaat niet verkeerd: in 24:33 min passeer ik de 5.
Ik zoek een medeloper die lekker tempovast is. En die vind ik! 6 km blijf ik in zijn kielzog. Zelfde tempo, zelfde cadans. Dit is dé haas voor mij. Ik zie hem om de minuut op zijn horloge kijken. Duidelijk dus iemand met een doelstelling die gehaald móet worden. Ideaal, voor mij…
Het parcours is geweldig. Heerlijk door het Bosche Broek met voldoende drinkposten. De 10 km passeer ik, met mijn haas, in 49:11. Top, prima tijd gezien de omstandigheden. Op naar de laatste 5 km en kijken wat er nog in zit.
Het gaat me goed af. Weinig tot geen last van de warmte. Op naar de streep want er zit best een goede tijd in.
Ik weet de laatste km’s er nog wat uit te persen en kom in het sfeervolle centrum van Den Bosch aan voor de laatste km’s. Weer een negatieve split kijkend naar de laatste 5 km.
De streep: 01:13:47. Een PR! De tijd van de Zevenheuvelenloop met 7 seconden verbetert. Ik ben tevreden, zéér tevreden. De warmte speelde mij geen parten en het gemak waarmee ik deze loop heb volbracht stemt me goed.
Tiny kwam in 01:07 over de streep, Hans in een uitstekende tijd van 01:19 en Frans dacht de streep gehaald te hebben in 01:30. Prima gedaan hoor gezien de omstandigheden!
En nu richting de ROPArun met Pinksteren! Nog een paar dagen en op naar Parijs!
Mijn lichaam en geest zijn weer aan het herstellen van de Marathon van Utrecht. Het duurt wat langer dan verwacht maar dat geeft niets. Even gas terug kan geen kwaad. Gisteren wel 15 rustige km‘s afgelegd. Tijd dus ook om rustig te bekijken welke wedstrijden ik dit jaar nog wil lopen.
In het lijstje van de 30 mooiste wedstrijden ben ik eens gaan snuffelen en in mijn renkalender van afgelopen jaren. Maar één zaak stond voorop want ik wilde een 2de Marathon lopen dit jaar. Na Utrecht, wat ik een verschrikkelijk saai parcours vond zonder veel sfeer, moest het een Marathon worden met wél veel sfeer. En dan hoef ik niet ver te zoeken en is de keuze op Eindhoven gevallen!
Geen Berenloop op Terschelling, waar ROPArun maatje Claudia vórig jaar heeft gelopen en waar Ronald dít jaar zijn kunstje gaat flikken. Ook geen Amsterdam Marathon waar goede vriend Richard op 18 oktober zij 1ste Marathon gaat lopen. Nee, 11 oktober loop ik in Eindhoven met zijn ongeëvenaarde sfeer!
Buiten de kraker van Parijs naar Rotterdam met de ROPArun, heb ik me ook voor Tilburg en Den Bosch ingeschreven. In november nog de Valkenloop en de Zevenheuvelenloop maar ik kon mij hiervoor nog niet inschrijven.
Een mooi lijstje met bezigheden als ik het zo bekijk. Wie van jullie loopt er een van de genoemde wedstrijden? En wie, dat wil ik écht weten, loopt er in Eindhoven de hele of de halve Marathon?
24 uur later en tijd om een verslag te schrijven over mijn 1ste Marathon. Die van Utrecht gisteren. Nu het gevoel een plaats heeft gekregen kan ik een objectiever oordeel geven over De Afstand der Afstanden.

Weblogende Marathon lopers
Laat ik beginnen met het feit dat ik trots ben op wat ik gisteren heb gepresteerd! Eindelijk heb ik hem kunnen lopen en ben over de finish gekomen. Wat een onvergetelijke dag de 13de april. De 1ste marathon! Dát nemen ze mij nooit meer af en gaat de aanalen (pardon??) in.
Samen met Maria, haar man Toon, dochter Karin en Ike om 08:00 uur richting Utrecht. Eindelijk, het is zover. Daar waar we maanden voor getraind hebben staat op het punt te gebeuren. Nog een paar uurtjes. Kletsend en wel kwamen we een uurtje later in Utrecht aan. De Jaarbeurs in waar we ons zouden melden bij de stand van RunningRonald. Maar eerst de startnummers!
Na wat handen geschud te hebben ga ik met de andere webloggers op de foto. Vaste prik als we elkaar ergens ontmoeten. Tijd nu om het nummer op de shirts te spelden, te plassen, warm te gaan lopen en wachten op het startschot.
De temperatuur begon al aardig op te lopen toen we in het startvak stonden. Maria voor mij in een ander vak, zij heeft een licentie. Hans, mijn geplande Haas was er helaas niet bij i.v.m. een kuitblessure. Beterschap Hans, ik ga het zonder jou flikken! 11:30 uur, de knal en de meute komt in beweging. Ike krijgt mij letterlijk in het vizier en legt het op video vast.
De 1ste 5 km gaan relaxed. Tempo 5’30 min/km. Alles voelt goed. Over 4 uur moet ik de gouden medaille om mijn nek hebben hangen. De 10 km kom ik door in 54:26. Keurig, tempo gemiddeld op 5″28 min/km. Strak!

Alles nog koek en ei..
In een groepje van een mannetje of 6 leggen we de km af. 15 km punt: 01:21:34. Tempo 05:27 min/km. Onderweg zie ik Harry, Sjan en Ruud langs de kant van de weg. Geweldig gevoel dat ze op 2de Paasdag hiér staan. Klasse!!
Het klinkt eentonig maar de 20 km passeren we: 01:49:09, tempo 5’30 min/km. Een te verwaarlozen verval. Wat ik wél merk is dat mijn hartslag aardig omhoog kruipt. gemiddeld ligt deze nu op 173 ofwel 94% van mijn max. Ai, dát is te hoog. 174 slagen is mijn drempel, daarboven ga ik de verzuring in. Wat is het? De warmte, het wat drukkende weer…?
Rond de 25 km stapt Jeroen bij ons in. Hij is erg welkom want ik begin het zwaar te krijgen. De afgelopen 5 km gingen dan ook in tempo 5’50 min/km. Het parcours is vreselijk saai. 4 keer hetzelfde punt passeren langs een ellelange weg is niet leuk. Mijn benen worden steeds zwaarder, mijn sok zit dubbel, en ik heb dorst. Ik stop even, fatsoeneer mijn sok, drink en ga verder. De Wedstrijd is dus begonnen…

Maria op 29 km punt
Met Jeroen ga ik op naar het Webloggerssteunpunt, rond km 29. Ik heb het zwaar. Benen die volgelopen zijn met een substantie die zwaarder is als lood, gelletjes die niet lijken te helpen; arme ik. De hele club staat me op te wachten. Monique, Gert, Tiny, Sjan, Harrie, Ike, Toon, Ruud etc. Het doet me goed ze te zien. Maria is dit punt minuten geleden gepasseerd. Na een reep en na wat gedronken te hebben vertrek ik voor de laatste 13 km.
Kilometerpunt 30 passeer ik in 02:52:23. Ai, de rustpauzes beginnen nu stevig in de tijd te hakken. De laatste 5 km gingen in 6″49 min/km. Het wordt nu serieus zwaar. Ik herinner me de woorden dat als je de 35 km redelijk doorkomt de laatste 7 te doen moeten zijn. Nee dus! Hartslag 181! De hamer is er niet zo maar een maar van Flintstone BamBam geleend; ongenadig zwaar en hard wordt ik getroffen…nog maar 12 km te gaan…appeltje eitje!
Wéér die lange weg langs het water, omdraaien om een pion en weer terug, brugje over en aan de ander kant terug….Er komt geen eind aan. Ik neem steeds vaker een korte wandelpauze. Het is warm, erg warm. De pacers die lopen op een tijd van 4 uur passeren mij. Aanhaken Ron! Ja, 50 meter, langer kon ik niet. Ik pas mijn strategie nu dan ook aan. De tijd kan mij niet meer bommen, ik moet over de streep zien te komen.

Do I have to say more?
Ik heb 34:04 minuten gedaan over de laatste 5 km, van 30-35 km dus. De bemoedigende woorden langs de kant van de weg raken me niet meer. Ze kúnnen mij niet oppeppen, ik moet het alleen doen. En ik deed het al 7 km helemaal alleen. Het is ongekend zwaar maar het feit dat ik toch makkelijk kon schakelen tussen strategie I (binnen 4 uur) en strategie II, (het uitlopen) geeft me weer wat power. Al is het dan niet echt veel, ik weet nu dat ik over de streep kom, en dat telt.
Rond de 40 km mengen zich ook de 1/2 marathon lopers. Ik kijk nog of ik Maarten, Rinus, of M@urice zie maar nee. Waarschijnlijk zijn zij al binnen. Door een haag van mensen leg ik de laatste meters af. Richard en Pasje spotten mij, even daarna zie ik Ike, Toon, Harrie en Sjan. Nu het bochtje om en ik ben er! Tijd 04:23:23 volgens mijn Garmin.
Yes!! Ingetogen blij ben ik. Blij dat ik er ben. Minder blij met de tijd. Maria heeft een fantastisch tijd van 03:46 nog wat gelopen! Top gelopen meid!! En zéér bedankt voor je support en het genot om met je de voorbereiding te hebben mogen doen. Ook jullie, Tiny, Harrie, Jeroen en niet te vergeten mijn vrouw Ike, hartstikke bedankt!

De plak! En Ike, bedankt voor je steun! Dikke kus!
Nu, 24 uur later interesseert de tijd mij niet meer. Ik heb het gehaald in een voor mij zware marathon. Wat kan zo’n wedstrijd hard toeslaan. De wedstrijd passeert nog steeds de revue: ben ik te snel van start gegaan, had ik dit, had ik dat. En dat is goed maar mag de blijdschap niet verdrukken.
Of er een volgende Marathon gelopen wordt door mij? Wat denk je zélf…..;-)) Klik voor meer foto’s en video.
Morgen een uitgebreid verslag maar het was zwáár vandaag! Morgen een uitgebreid verslag. Nu slapen.