Wat een schitterende dag was en is het vandaag! Met een zonnetje, geen wind en een temperatuur van een graad of 8 ideaal dus om een snelle tijd op de 1/2 Marathon van Valkenswaard neer te zetten.
Rond 09:30 uur meld ik me in de tent bij de finish. Het was behoorlijk druk. Snel mijn nummer gehaald, tassen opgeborgen en met de bus van de organisatie naar de startplaats. Er was nog mooi wat tijd om kort in te lopen en al spottend door de massa zag ik al snel Maurice. Het was weer een begroeting als vanouds.
Maurice ging weer als haas op pad. Een groepje van PSV geloof ik wilde onder de 01:50 gaan lopen. Dat leek mij ook een prima uitgangspunt. Kijken hoe de vlag erbij hangt zullen we maar zeggen.
De start. Wennen als je met een chip van de organisatie loopt en er alleen een bruto tijd gemeten wordt. Mijn Garmin meeting is dus de netto tijd maar op welk exact punt start je de meeting? Er liggen immers geen matten en een start streep is niet duidelijk waarneembaar…
We zijn weg en het tempo ligt direct prima. 5’09 min/km. Houden we dat vol dan zitten we goed onder de 01:50 uur. Het is een grote groep die zich na 5 km rondom Maurice vormt. Ik denk een loper of 20. Deze groep blijft niet bij elkaar als ik het gehijg na 8 km al hoor…
De 5 km gaan in tempo 5’08 min/km, tijd 25’41 min. De 10 km gaan eveneens in 5’08 min/km, doorkomst op de 10 in 51’20 min. Vlak dus en erg makkelijk. Als we dit vasthouden zien we wel wat er de laatste 2 km nog in het vat zit.
De groep wordt kleiner. Als we op 15 km doorkomen in 01:16:45 (tempo 5’05 min/km) denk ik dat er nog een stuk of 8 lopers mee kunnen. Voor de andere was het tempo gewoon te hoog en hebben af moeten haken. Dat is keer op keer jammer. Lopers gaan te snel van start en zo rond de 15 km knapt het.
Oplossing hiervoor? Koop een Garmin, kijk vóóraf wat voor eindtijd je wil lopen en start op het gemiddeld te lopen tempo. Met andere woorden, ik had een tempo van rond de 5’10 min/km in de planning en dit tempo staat continue in het scherm van mijn Garmin. Easy as that!
We lopen met een negatieve split. Het zijn een paar seconden per km dat ik steeds harder ga. Na de 15 km doorkomst versnel ik licht. Licht in dit geval een tempo van 5’02 km. Maar zet ik niet te vroeg aan? Ik moet eigenlijk beter weten en me inhouden tot 18-19 km en dan kijken wat er nog in zit. Maar het voelt goed dus de versnelling.
Hierdoor kom ik wel veel alleen te lopen en loop net voor het groepje van Maurice. Dit is niet handig Ron. Had je versnelling later ingezet en wellicht had er nog meer in gezeten. Het gevolg was dat ik mij iets liet terugzakken om weer de aansluiting bij Maurice te krijgen. En hij ging met zijn vrouwelijk loopmaatje nog een versnelling aan. Ik liet deze versnelling voor wat het was…
De 20 km passeren we in 01:41:54 wat een tempo van 5’02 geeft over de laatste 5 km. Uiteindelijk kom ik in een nettotijd van 01:46:52 over de streep. Tevreden, zéér tevreden was ik. Het liep makkelijk, de conditie is weer verder groeiende en tussen de oren geen mannen met hamers tegen gekomen! Op naar de Zevenheuvelenloop volgend weekend!
Vandaag was het weer zo ver! De Start to Runners die 6 weken geleden zijn begonnen met hardlopen, hadden vandaag de ultieme test: 3 km hardlopen in en om het stadion van AV De Keien. Ieder jaar weer een mooi schouwspel voor de vaste zaterdaggroep die overigens zelf ook aan de bak gingen voor een 3 km loop..
En zo ook ik. Met nummer 77 stond ik aan de start zo rond 10:00 uur. Geen idee wat voor tijd ik zou gaan lopen. Vorig jaar 12’55 en het jaar daarvoor 13’22. Gezien mijn opbouw in conditie waar ik nu mee bezig ben moet ik het beste er maar van maken. Het zal wel ergens in de 13 minuten worden.
Alle bekenden weer aan de start. Ook lopers die je anders nooit op zaterdag ziet zijn er nu bij. Men wil een prestatie neerzetten, dat mag duidelijk zijn. De klok deed het niet dus we moesten zelf de tijd klokken. Geen probleem met mijn Garmin. Weg zijn we. Ik voel al direct dat het een zware gaat worden. De kracht in mijn benen is nog niet wat het zou moeten zijn. Enfin, uiteindelijk wordt het 13’38. Tussen de oren wil je harder maar helaas. Rustig verder opbouwen nu en het komt wel weer.
En dan is het de beurt aan de Start to Runners! Ik geloof 85 in totaal. Wat een opkomst weer en wat een zenuwachtige gezichten. Zó herkenbaar want zo zijn ook wij begonnen. De trainers die ze in 6 weken klaar hebben gestoomd hoor ik nog hun laatste peptalk geven en dan klinkt het startschot!
Ze vertrekken in ieder geval niet al te snel, dat hebben ze goed opgepakt want dat is vaak een beginnersfout. Het is prachtig om te zien hoe lopers in 6 weken van niets naar 3 km hardlopen worden begeleid. Natuurlijk, ze moeten het allemaal zelf doen, krijgen huiswerk mee en het vraagt discipline en doorzetting vermogen.
En dat alles betaald zich uit! Iedereen komt met een tevreden gezicht over de streep en velen van hen hebben het YES, I did it! gevoel. Bekijk de foto’s maar eens rustig want het was weer een pracht evenement!
Trainers, hartelijk dank voor jullie inspanningen om toch weer een dikke 80 lopers te enthousiasmeren! En jullie ex Start to Runners, proficiat met jullie mooie prestatie! Zet nu door, blijf hardlopen en sluit je aan bij onze gezellige vereniging waar je bijna op ieder dag wel in groepsverband kunt trainen. Want je zult zien, hardlopen is een verslaving, maar dan wel een héle gezonde!
Afgelopen dinsdag zijn we terug gekomen van onze vakantie op Lombok. Dan is het weer even acclimatiseren en de boel oppakken. En dat lukt nog niet al te best.
Wat ik woensdag als 1ste heb gedaan was een duurloop maken. Lekker een km of 11 richting stadion. Maar de hartslag was na bijna 5 weken van rust aan de hoge kant. Ik heb wel 3 korte duurloopjes op Lombok gemaakt maar dat mag geen naam hebben.
Hoofd leeg en aan het werk want er is veel te doen. Ondernemersplan én bedrijfsnaam aanpassen na de gesprekken die wij op Lombok hebben gevoerd. Met 2 weken zal ik jullie meer duidelijkheid verschaffen.
Door het stellen van prioriteiten kom ik aan andere zaken niet toe. Jullie weblogs lezen bijvoorbeeld. We gaan de schade inhalen maar first things first.
Vrijdag nog een duurloopje en zaterdag een lichte training want zondag stond de Tilburg ten Miles op het programma. Tilburg ging ik dan ook lopen als een pittige duurloop. Want veel kan ik niet verwachten gezien mijn gebrek aan training kilometers.
En het werd een mooie duurloop. Met Ines, Jaccomijn, Jos, Bouwe en Greetje vertrokken we om 12:00 uur richting Tilburg. Hans had zich vergist in de tijd maar die troffen we later in Tilburg, samen met Suzanne.
Tja, wat was het plan, zo ging het in de auto. Jaccomijn had bedacht om op 5’20 min/km te vertrekken. Dat leek mij ook meer dan snel genoeg als stevige duurloop. Ook Inze en Jos waren het er mee eens. Tjonge jonge, wát een eensgezindheid…
14:15 uur, de start. We konden goed bij elkaar blijven en ik had het gemiddelde tempo continue op mijn Garmin. Zo loop je nooit te hard, ideaal dus. Na een km of 8 viel het groepje wat uit elkaar. Jaccomijn liep heerlijk en nam steeds meer afstand, evenals Jos.
Ines bleef bij mij in de buurt maar ging er later ook vandoor. Ik vond het allemaal prima. Ik heb mijn eigen plan gevolgd en heb gemiddeld, jawel, 5’20 min/km gelopen. Zonder pijn of moeite. Een opsteker.
Eindtijd? Ik klok 01:26:02 maar het kunnen een paar seconden meer zijn i.v.m de drankposten. Jaccomijn liep een fantastische 01:23: nog wat en Ines kwam in 01:25:00 binnen. Klasse dames!
Oké, even een update, weten jullie ook weer hoe de vlag erbij hangt. Zometteen naar het ziekenhuis waar mijn amandelen verwijderd gaan worden. 2 nachten daar blijven en hopen dat het alleszins meevalt.
Het is zover! Weer een estafette op het programma. Ditmaal in Den Haag en wel de 12 uurs Estafette van Haag Atletiek. Met 3 tiems doen we dit jaar mee. Allemaal weblogers uit het hele land. De tiems zoals ze zijn samengesteld:
Vroeg op dus want de Estafette begint om 09:00 uur. Gevolg is dat Tiny en ik om 06:15 uur in de auto zitten richting Den Haag. Als snel druppelen de lopers binnen. De voorpret is er al, en die zou de hele dag blijven.
09:00 uur, het startschot. Tiny, gebombardeerd tot Tiemkaptun van Driem Tiem II is de 1ste loper. 1.850 meter totaal, op de atletiekbaan en een rondje er omheen. Hij gaat volle bak. Ik ben de tweede loper. Uiteraard zonder in te houden leg ik mijn 1ste rondje af. Zo, de aftrap is geweest!
Er moet wel een systeem in zitten om op tijd in het startvak te staan voor de overdracht. Afspraak is dat loper 1 na binnenkomst loper 3 waarschuwt om klaar te gaan staan. Loper 2 waarschuwt loper 4, loper 3 waarschuwt loper 5 etc. Een prima systeem wat wel consequent uitgevoerd moet worden. Waarschuwt een loper de ander niet, dat staat er niemand klaar….en dat gebeurde wel eens..
De Lightning Runners gingen duidelijk voor de 1ste plaats. Snelle jongens hoor! De beide Driem Tiems konden weleens onderling concurreren. De tijd zou het uitwijzen. Het gaat om 12 uur intervallen..
Uur na uur zitten, lopen, eten, drinken, gezellig kletsen, lol maken enz.Want o, o, wat hádden we weer een eten bij zeg: de Zeeuwsse bolussen van Jacq, de AWC van Petra, de Limburgse vlaai van Danniëlle, de kruidkoek van Tiny, enz. Er móest dus wel gelopen worden om niet áán te komen deze dag..
En gelopen is er! Het ging gewoon hard. De uitslagen en tussenstanden van de Tiems heb ik niet wel paraat en weet inmiddels dat de Lightning Runners na 12 uur 9 ronden voorlagen op de nummer 2! Echt niet van deze wereld deze jongens. Een verdiende overwinning, bikkels!
Maar ook wij hebben flink gas gegeven. Iedereen heeft hard gewerkt en gelopen naar eigen kunnen. Jammer dat Gert na +/- 18 km moest opgeven vanwege een blessure. Gevolg was dat ons Tiem het met 5 lopers moest doen. Een verdiende 6de plaats was er voor Driem Tiem II, kort daarop gevolgd door Driem Tiem I. Komende dagen zal ik zeker nog een update geven van uitslagen en tijden, dit zijn mijn persoonlijke data:
Ik kan hier nog wel 10 A-4-tjes volschrijven maar ook dit evenement móet je een keer meegemaakt hebben. Anders dan de ROPArun, met een zwaardere belasting voor het gestel als je het mij vraagt. Ik ben ook erg benieuwd wat de andere weblogers hebben geschreven over hun persoonlijke ervaringen. Voor mij was het hélemaal top! En voor de uiteindelijke winnaars de Lightning Runners helemaal! Klik voor foto’s
Als laatste wil ik niet onvermeld laten dat de oproep voor de T-shirts voor Lombok zo’n ongelooflijk succes is. Ik heb er gisteren van de webloggers zeker 200 in ontvangst mogen nemen! Geweldig bedankt allemaal!