Wat een schitterende dag had Koen uitgezocht om een paar webloggers zo gek te krijgen om een gezamenlijke loop te maken. Het prachtige Groesbeek en omgeving zouden we gaan verkennen
We, te weten Jaqueline, Falco, Petra, Kees, Koen, Ron, Maarten en Björn waren mooi op tijd bij het verzamelpunt aangekomen. Nou ja, een krullenbol was wat later
. Na een omkleedpartij de pas erin voor een loop van 2 uur.
Het was een mooi parcours wat Koen had uitgezet met een paar stevige venijnige hellingen erin verpakt. Bedaf kent nu iedereen wel maar hier kun je ook je lol op zeg!
Al kletsend legden we de km”s af. Om de zoveel tijd even een korte stop voor wat foto’s en om de achterblijver(s) bij te laten komen. Want de snelle mannen hadden er soms aardig de pas in.
Björn moest onderweg nog even zijn nieuwe kennissen bezoeken en maakte er meteen een sanitaire stop van. En als je dan bezweet buiten staat te wachten wordt het toch fris. Het klikte schijnbaar goed tussen de 2 want hij nam zijn tijd
.
Na 2 uur stonden we weer bij het vertrekpunt waarna we snel zijn gaan douchen. Falco moest direct naar huis en Petra had nog een congres bij te wonen. De rest ging nog even wat drinken en een hapje eten.
Een gezellige geslaagde loop in een mooie omgeving met leuke mensen. Wat zijn we toch bevoorrecht!
Inmiddels een begrip bij de trouwe lezers van mijn weblog. Erkensruhr, in de Eifel nabij Monschau. Weer een heerlijke verwen midweek in Wellness Hotel Eifelgold Rooding. En op het eind van de dag was dat verwennen wél nodig…
Want wat hebben we weer heerlijke wandelingen gemaakt. En uiteraard mijn rondje Rursee. De natuur is nu op z’n mooist daar. De volle herfstkleuren in de najaarszon geven de Eifel een sprookjesachtig beeld. Wat een pracht!
Dinsdag zijn we rond 12:30 in het Hotel. We worden weer vriendelijk begroet en staan, na onze koffers op de kamer te hebben gebracht, na 30 minuten weer buiten. Het weer is prachtig en we trekken er snel op uit. Rugzakjes bij en klaar voor een wandeling van enkele uren. Het was een wandeling die iets langer uitpakte dan we hadden gedacht. Tegen 17:30 uur waren we weer terug bij het hotel. Dat was toch een wandeling van dik 16 km. Een opwarmertje voor de woensdag zullen we maar zeggen. Lekker de sauna in, borreltje en gezellig tafelen, waarna we om 22:00 uur al in coma liggen. Ja, ja, we worden ook een dagje ouder
)
Woensdag eerst lekker ontbijten! Héérlijk daar. Duitse broodjes, schincken, eitje en uiteraard een glaasje bubbels erbij. Moet kunnen voordat we de Eifel weer onveilig maken. Het is 10:30 uur en we gaan op pad. Deze keer willen we binnendoor naar Monschau lopen. Zoals we het op de kaart gezien hebben zal het een 18 km zijn. Het is een prachtige tocht! Het weer is schitterend en de natuur overweldigend. Dit is wederom genieten zoals we dat altijd in de Eifel doen. Niemand zijn we onderweg tegen gekomen, totdat we uiteraard Monschau naderen.
Het waren toch iets meer km’s dan gepland. Ongeveer 22 omdat we een afslag op de kaart gemist hadden. Maar goed, tegen 15:00 uur komen we in Monschau aan. In de zomer is het er zéér toeristisch en kun je er over de grijze pruiken lopen. Nu is het rustig ondanks de herfstvakantie en het prachtige weer. We drinken er wat, lopen er wat rond en willen de bus terug nemen. Eerst van Monschau naar Simmerath en dan overstappen naar Erkensruhr.
Dat liep even anders. De bus had een vertraging en was 15 minuten te laat. Daardoor miste wij de aansluiting in Simmenrath. Dan meer een taxi. Zo gezegd, zo gedaan en een uurtje later stonden we weer voor het hotel. Eerst een biertje en dan weer lekker de sauna in, het stoombad opzoeken en nog een paar baantjes zwemmen. Wat een mooie dag was het weer, die we beeindigde met een lekker etentjes en een glas wijn..
Donderdagochtend had ik mijn duurloop gepland. Om de Ruhrsee, een kleine 22 km. Bekend terrein voor mij maar iedere keer weer genieten. Ik was benieuwd hoen de beentjes het zouden houden na de stevige wandelingen. Ik vertrok iets voor tien uur. Eerst een 3 km harde weg naar Einruhr en dan het pad op dat helemaal om de Ruhrsee loopt. Overigens wordt daar volgende week de Ruhrsee Marathon gelopen.
De loop ging prima. Het parcours is op zich goed te belopen alleen is het uitkijken met de grove stenen en bladeren. Veel tijd om echt van de omgeving te genieten is er, zeker op de 1ste 10 km niet echt. Het is gewoon opletten geblazen. Aan de andere kant van het meer is het pad een stuk breder en wat minder hobbelig. Onderweg moest ik wel even denken aan mijn trainingsmaatjes van de donderdag. Zij lopen nu over Bedaf en ik in de Eifel…
Niemand ben ik gedurende de 21 km tegengekomen. Ook mijzelf niet. Integendeel. Ik heb ontspannen gelopen en genoten. Dit parcours zou ik wel in mijn achtertuin willen hebben. Alles zit er in. Stevig klimmen, vals plat, afdalingen met de rem er stevig op, letterlijk alles. Na dik 2 uur was ik weer terug bij het hotel. Een prettige bijkomstigheid, ik heb sneller er beter gelopen dan in december 2008 toen ik deze ronde ook heb gelopen.
Na de klauterpartij van donderdag heb ik gisteren heerlijk getraind bij De Keien. Maar wat was het er druk zeg! Veel Start to Runners aanwezig die nog 4 weken mee mogen trainen alvorens men de keus maakt lid te worden van AV De Keien. En dat in de herfstvakantie. Dat beloofd wat over 2 weken.
Zaterdag de training dus. De kern was 1600-1200-800-400; pauze 200 meter na iedere afstand en een versnelling op de laatste 100 meter. Het ging weer als vanouds. Lekker buffelen en onderwijl de schema tijden in je hoofd hebben. En dat is best wel eens lastig..
De 1600 meter moest dus gelopen worden in 7’23 min. Dat ging dus iets te snel want de tijd was 7’15 min. Hé, waar hébben we het over! 8 seconden op dik 7 minuten. De 12oo moest in 5’30 min waar ik 5’28 liep.. De 800 in 3’36 min waar ik 3’28 klokte. Het leuke is dat steeds meer lopers de tijden op een papiertje bij zich hebben of op hun handen schrijven. Nee, de trainers dénken weleens dat wij véél te hard gaan maar zie hier het bewijs!
Vandaag een uurtje het bos in. Dat wás de planning. Met mijn nieuwe Sauconies én gemodificeerde zooltjes de Maashorst op. Ik kom iets na 09:00 uur John bij Naat Piek tegen. Ik ben verbaasd want hij traint om 09:30 met de grope van Tiny mee. Of hij zich vergist had in de zomertijd, vroeg ik hem. Nee, nee, kwam er ietwat stamelend uit… Ik liep maar door…
Een uurtje dus. Nou, het werd een langere duurloop. Niet dat ik mijn plannen onderweg had bijgesteld maar ik had me vergist. De duurloop ging lekker langzaam, heerlijk! Maar na 90 minuten zie ik in het bos een groep bezig met de cooling down oefeningen. Ehh, cooling down?? Dat betekent dat het ongeveer 10:45 uur moet zijn. Ik kijken op mijn klok en ja hoor, het was 10:45 uur! Ik dacht een ronde van +/- 12 km te maken maar kwam uit op 17,5 km! En echt niets in de gaten hebben terwijl dit rondje mij goed bekent is. Het zal wel aan de prettig zittende zooltjes en schoenen hebben gelegen!
Vandaag was het weer zo ver! De Start to Runners die 6 weken geleden zijn begonnen met hardlopen, hadden vandaag de ultieme test: 3 km hardlopen in en om het stadion van AV De Keien. Ieder jaar weer een mooi schouwspel voor de vaste zaterdaggroep die overigens zelf ook aan de bak gingen voor een 3 km loop..
En zo ook ik. Met nummer 77 stond ik aan de start zo rond 10:00 uur. Geen idee wat voor tijd ik zou gaan lopen. Vorig jaar 12’55 en het jaar daarvoor 13’22. Gezien mijn opbouw in conditie waar ik nu mee bezig ben moet ik het beste er maar van maken. Het zal wel ergens in de 13 minuten worden.
Alle bekenden weer aan de start. Ook lopers die je anders nooit op zaterdag ziet zijn er nu bij. Men wil een prestatie neerzetten, dat mag duidelijk zijn. De klok deed het niet dus we moesten zelf de tijd klokken. Geen probleem met mijn Garmin. Weg zijn we. Ik voel al direct dat het een zware gaat worden. De kracht in mijn benen is nog niet wat het zou moeten zijn. Enfin, uiteindelijk wordt het 13’38. Tussen de oren wil je harder maar helaas. Rustig verder opbouwen nu en het komt wel weer.
En dan is het de beurt aan de Start to Runners! Ik geloof 85 in totaal. Wat een opkomst weer en wat een zenuwachtige gezichten. Zó herkenbaar want zo zijn ook wij begonnen. De trainers die ze in 6 weken klaar hebben gestoomd hoor ik nog hun laatste peptalk geven en dan klinkt het startschot!
Ze vertrekken in ieder geval niet al te snel, dat hebben ze goed opgepakt want dat is vaak een beginnersfout. Het is prachtig om te zien hoe lopers in 6 weken van niets naar 3 km hardlopen worden begeleid. Natuurlijk, ze moeten het allemaal zelf doen, krijgen huiswerk mee en het vraagt discipline en doorzetting vermogen.
En dat alles betaald zich uit! Iedereen komt met een tevreden gezicht over de streep en velen van hen hebben het YES, I did it! gevoel. Bekijk de foto’s maar eens rustig want het was weer een pracht evenement!
Trainers, hartelijk dank voor jullie inspanningen om toch weer een dikke 80 lopers te enthousiasmeren! En jullie ex Start to Runners, proficiat met jullie mooie prestatie! Zet nu door, blijf hardlopen en sluit je aan bij onze gezellige vereniging waar je bijna op ieder dag wel in groepsverband kunt trainen. Want je zult zien, hardlopen is een verslaving, maar dan wel een héle gezonde!