20 mrt 10 1/2 Marathon St. Anthonis

Wat een rare dag. Er ging letterlijk niets volgens planning maar uiteindelijk heb ik zelf een pracht middag beleeft.

Vandaag stond dus de 1/2 Marathon van St. Anthonis op het programma. Haasdag voor mij; Jacomijn en Hans wilden onder de 1:50:00 lopen en hadden mij gevraagd hen te hazen. Prima, ik had geen plannen om mij PR verder bij te stellen dus geen probleem dat hazen.

Het mooie parcours

Jacomijn pikte mij op om daarna Ines, Jet en Elian ophalen en door naar de wedstrijd. Het zou weer een weerzien zijn van vele keien lopers en loopsters..

Voor velen was het een warme dag. Een dag waar ze echt last zouden krijgen van de 1ste volwaardige lentedag met temperaturen tegen de 18 graden. Ik voelde mij dan ook als een buitenbeentje gekleed met mijn thermohemd en running shirt erover heen. Ik had het koud…

In St. Anthonis was het weer een gezellig weerzien; Tiny, Maurice, Petra, Esther, Arie, Victor, Theo, Jos, Harrie,

15:00 uur, het startschot. Tempo 5’11 had ik in gedachten voor de volgers. Eindtijd zou dan een lage 01:48 worden. Probleem is natuurlijk dat ik niet weet hoe Jacomijn en Hans hun race opbouwen; gaan ze direct in het tempo of zijn het slow starters. Géén idee, Jacomijn wist het zelf ook niet.

Al snel bemerkte ik dat Jacomijn zwaar aan het ademhalen was. Het hart-long ritme was ver te zoeken en ik vroeg mij af waar dit naar toe zou leiden. Ze had het zwaar; de griep / verkoudheid van de afgelopen week speelden haar duidelijk parten. Neem daarbij het feit dat we direct onder de 5’11 min/km gingen zitten en het was al snel bingo. Gas terug nemen, bemoedigende woorden maar het mocht niet baten: de vorm was er vandaag niet en na 8 km gaf Jacomijn zich gewonnen t.o.v de elementen; volgende keer beter.

Ik versnelde en ging in de achtervolging. Al snel had ik Elian in beeld. Ze liep een prima wedstrijd (1:51 bruto), ik bleef nog even bij haar en versnelde weer. Daar zag ik Petra! Rustig ernaar toe en even kort een babbeltje; Petra had het niet makkelijk, had dorst en last van de warmte. Mag ook wel na een uitstekende prestatie vorige week. Na 2 km bij haar te hebben gelopen ging ik weer verder.

De een na de ander haalde ik in. Ik voelde mij uitstekend en dacht steeds terug aan de 1ste 8 km haaswerk; had ik het anders moeten doen? Langzamer starten? etc. Maar ook, wat als ik voor mijzelf had gelopen. Ja, wellicht een snellere tijd maar dat was niet de doelstelling van vandaag.

Bij km 17 kom ik Tonio tegen. Nou ja tegen, ik loop op hem in. Hij heeft het zwaar; te snel gestart en zichzelf volledig opgeblazen. Ik loop een km met hem mee en loop weer verder. Hij komt toch nog in 1:52 bruto over de streep.

Dan passeer ik Theo. Ook hij heeft het zwaar. Rood hoofd, en amper een woord wat uit zijn mond komt. Tja, het kan soms bikkelhard zijn. Zoals ook Arie, die al na 7 km met volgelopen kuiten uit de wedstrijd stapt.

Tevreden met 8 km haaswerk

De laatste km gingen voortvarend verder. Ik voelde mij top maar velen voelden zich dat niet; te warm was veelal de klaagzang. Uiteindelijk kom ik in 01:47:52 over de streep. Poe, daar had véél meer ingezeten maar was niet de opdracht vandaag.

Al met al een prima generale om de laatste weken van de marathon training in te gaan. Idereen gefeliciteerd met de behaalde resultaten al was het niet makkelijk voor velen. Hans, Victor, puike PR’s heren! Tiny, gefeliciteerd met je 3de plaats! Maar eerst voor mij nog een stevig weekje met aardig wat km’s voor de boeg.