24 jul 09 Natte loop

Het ziet er vanmorgen een stuk beter uit dan gisteren. Want wat kwam het met bakken naar beneden zeg. En dat heb ik dan ook gemerkt…

Gisterochtend eerst Tiny maar gebeld. We hadden afgesproken om onze wekelijkse donderdag duurloop bij Harrie, de man met de grote zandbak in zijn achtertuin, te starten. Maar Tiny en Harrie zouden 2 uur gaan. En dat vond ik nét iets teveel van het goede gezien de gesteldheid van mijn linker bovenbeen en knie.

Dreigende wolken

Zo gezegd, zo gedaan en dus ging ik alleen op stap. Ik kon nu ook zelf mijn tempo en afstand bepalen. Het ging moeizaam, héél moeizaam de 1ste 5 km. Niet zozeer qua ademhaling en hartslag maar dat béén. Ik stond op het punt om maar weer huiswaarts te gaan maar iets zij me om door te lopen.

En jawel, na een uurtje ging het een stuk beter. Wat ik wel uit het oog was verloren was de plaats waar ik inmiddels aangekomen was. Ik liep verder van huis dan de bedoeling was en ja, dan moet je ook terug. Intussen begon het ook nog stevig te regenen, niet te zuinig.

Langzaam, héél langzaam in D1

Kletsnat liep ik gestaag door. Als ik het in kon schatten zou het toch een duurloop van 2 uur worden, wel tegen een relaxed tempo zone D1. Dat vertaalde zich dan ook naar mijn hartslag want ik zag dat deze gemiddeld op ongeveer 130 lag terwijl 186 mijn max is. Na 2 uur was ik weer thuis. Als een verzopen kip in de garage mijn rek- en strek oefeningen gedaan en de douche in. Onder de douche bedacht ik mij dat ik op Lombok het héél rustig aan ga doen met hardlopen. Ik blijf teveel last houden van mijn linkerbeen en met al dat lopen krijgt het onvoldoende kans om te herstellen.

‘s Avonds ben ik met Hans naar Jos gegaan. Een hardloper van de zaterdag groep waar een aantal maanden geleden kanker was geconstateerd. Ik was erg benieuwd hoe het met hem zou gaan nu hij een aantal chemokuren had gehad. Wederom zijn er weer uitzaaiingen gevonden die met nieuwe chemokuren te lijf worden gegaan. Berdien en Jos, houd je taai en blijf positief zoals jullie altijd zijn. Diep respect voor de manier hoe jullie deze verschrikkelijke aandoening mentaal te lijf gaan.