Wat een ongelooflijke baaldag was het vandaag. Laat ik maar niet in detail treden maar dit zíjn van die dagen dat werkelijk alles verkeerd uitpakt. Tijd dus voor een stevige borrel én een duurloop.
Het portje smaakte prima. Zo prima zelfs dat de gedachte bij mij opkwamen om maar niet te gaan lopen. Maar ik weet ook dat juist nú het moment is om wel te gaan. Even het hoofdje leeg.
Het was een duurloopje zoals ik ze niet vaak loop. Voor dat ik er erg in had was ik al een uur van huis. Tijd dus om een route terug te nemen want we moeten nu niet gaan overdrijven.
Het hoofd was weer aardig leeg en dat was ook de bedoeling. Wat kan hardlopen toch heerlijk ontspannend zijn!
Een lekker rustig tempo van boven de 6′ min/km en weer de nodige km in de benen.
Ook Ike heeft haar Start to Run programma weer gedaan vandaag. Het viel haar wat tegen maar och, hebben we allemaal niet zo’n dag??
Weet je Ron, balen zijn ook verpakkingsmiddelen, troep er in, dumpen en weg ermee met dat vervelend gevoel.
Tiny’s laatste bericht..Heerlijk treintje!!
Heel herkenbaar.
De frustaties niet weer ophalen hè.
Weg is weg, vergeten, voorbij.
toch wel eerst de loop en dan de borrel?
@Ronald: nee, eerst de borrel…..