18 jan 07 Inside Information
Ja hoor, Moon wist mij te taggen om wat diepe geheimen prijs te geven over mijn verleden. Al veel hardlopers hebben het stokje door gekregen dus nu ik. Het zet je weer eens serieus aan het denken; wat is er toch allemaal gebeurd in mijn leven tot nu toe. Maximaal 5 gebeurtenissen dus. Of misschien een paar meer, we zien wel.
- 18 December 1959 wordt ik op de wereld geschopt. De Zeelsterstraat in Eindhoven is het toneel. Bij de buurvrouw op schoot en met Rudy en Peter naast mij. Sylvia, een van mijn 4 zussen zit naast me .
- Ik ben amper 14 als Rudy komt te overlijden. Een gebeurtenis die verstrekkende gevolgen zal hebben voor alle familie leden. Het gezin is ontregeld. Eenieder zoekt troost op zijn/haar manier. Van gezamelijk verdriet of de verwerking ervan is geen spraken.
- Op mijn 17de ben ik al uit huis gegaan. Ik wilde de verpleging in. De zwakzinnigenzorg op de Binckhorst in Rosmalen. Of was het meer een vlucht uit het ouderlijk huis? Ik denk een combinatie van beiden. Ik ben nu eenmaal een boogschutter en ben dat nog tot op de dag van vandaag. Na 2 jaar houd ik het voor gezien en vertrek uit Nederland richting Israel. De kibboets in Nyr (Gaza) en later de mosjav zijn mijn verblijfplaats
- In 1985 trouw ik. Romy, onze dochter wordt geboren in oktober van dat jaar. 12 jaar later is de scheiding een feit.
- In 1989 start ik samen met een compagnon Device Audio Parts. Een bedrijf wat high-end luidspreker systemen ontwikkeld en produceerd. Zeg maar de overtreffende trap van RR’s JVC
). 8 jaar later stoppen we ermee. - In 2000 hertrouw ik met Ike. We verhuizen naar een mooi huis in Uden. Verhuizing nummer 13 geloof ik..Op dat moment ben ik werkzaam als Sales Manager bij Telfort. Ik squash veel en loop in het weekeinde mijn vaste rondje.
- Inmiddels is het 2007. Een nieuwe uitdaging licht in het vooruitschiet. Ik doe veel aan hardlopen en voel me beter als ooit tevoren. En dat wil graag zo houden!
Ik wil graag Runningmom Carla en Emmie het stokje overhandigen om ons hardlopende webloggers wat meer inzicht in hun levensverhaal te geven. Succes dames!
Reader's Comments
Leave a Comment
Je leven is niet altijd over rozen gegaan, Ron. Gelukkig zit je nu goed in je vel.
Hallo Ron, ben even op je site geweest. Mooi hoor. Ik zal het aandachtig doorlezen. Heel uitgebreid zeg. Ben zelf ook een hardloper, maar niet zo extreem omdat ik het combineer met een andere passie, volleyballen.
groeten,
Eug?ne
Hoi Ron, er komen altijd interessante verhalen naar voren bij dit – voor mij nieuwe fenomeen – taggen. Even een praktisch vraagje, ik ben gestopt met squash, omdat ik daar echt slecht van ging lopen. Knieen, spieren, etc. etc. Misschien niet geoefend genoeg, maar hoe ervaar jij dit ?
@Johan: ook ik ben gestpt met squash om dezelfde redenen. Squash versterkt de korte spieren en hardlopen de lange..
Zou je dat nu weer doen bij de buurvrouw op schoot?
Indrukwekkend verhaal Ron.
Ja lekker is dat, mij gaan taggen. Nou ik zal er dit weekend eens over gaan nadenken wat ik daar nou weer moet gaan schrijven. Zijn zoveel dingen die ik heb meegemaakt. Maar of ik ze nou met jullie allemaal wil delen……..
Een boeiend verhaal met ups en downs.
Maar ik blijf wel een vraagje zitten:
in 2000 hertrouw je met Ike….moet ik hieruit opmaken dat je in 1985 ook met Ike trouwde ? Of is Ike niet de moeder van Romy ?
Zit duidelijk in je goede jaren, genieten dus!In de 70 er jaren ging men heel anders om met verdriet en afscheid nemen, gelukkig is dat tegenwoordig meer uit de taboesfeer.
En toch ‘herken’ ik je op de foto!
Ik herken het gemis van ‘samen verwerken van verdriet’…. Moeilijke tijd. Daar kunnen we nog wel eens een boom over opzetten.
2007…een jaar vol nieuwe en goede gebeurtenissen!!
@Hans: Nee, ik ben niet eerder met Ike getrouwd geweest. Wellicht verkeerd uitgedrukt.
)
@Koen: nou nee!!
@Emmie:neem je tijd!
@jeewee: Dat klopt als eens bus.
@Petra: die boom zetten we zeker een keer op!
Mooi verhaal, Ron met ook niet-mooie ervaringen. Je bent er sterk uitgekomen, dat toont karakter!
Een boeiend levensverhaal en niet zoals de “gewone”man.
En wie weet een boeiende baan in 2007.
Groet Rinus.
Ik vind het idee van taggen schitterend, zo kom je iets meer van de mens achter de webloggers of lopers te weten, heb aandachtig je verhaal gelezen, en je hebt inderdaad al heel wat meegemaakt.
vriendelijke groet, Fred
Hoi Ron,
Zoals je hebt kunnen lezen, heb ik je opdracht al volbracht (ahem). Net als Emmie zegt, vond ik het ook best moeilijk hoor.
En zelf heb ik ook maar meteen iemand getagged en die was er ook errug blij mee…haha!
Groetsels!
Hoi Ron,
de missie is inmiddels volbracht. Nu eens zien wat de volgende slachtoffers ervan maken.
Een indrukwekkend verhaal.
Allemaal hardlopers/webloggers, elk met hun eigen verhaal!